Ypodomí̱, God van de infrastructuur!

Zuid-Korea, hier is een hogere macht aan het werk gegaan. Een van de vergeten Griekse goden is de god van infrastructuur met een stiekeme voorliefde voor motoren. Als hemel op aarde heeft de Griekse God Ypodomí̱ gekozen voor het land Zuid-Korea. Het groene heuvelachtige landschap wordt belegd met stroken asfalt waar menig circuitbouwer jaloers op zou zijn. De perfectie van elke bocht wordt ondersteund door de perfectie van de asfaltkwaliteit. Bij elke bocht die ik aansnijd vindt er dan ook een ejaculatie van serotine en adrenaline plaats.

P1020446

Om te voorkomen dat er teveel auto’s als obstakel in de weg rijden, heeft Ypodomí̱ de maximale snelheid in de meeste gevallen verlaagd naar 60 km/u en wordt er een oerwoud aan flitspalen aangelegd. Auto’s worden op deze manier gedwongen om weg te blijven van de secundaire wegen en de snelwegen op te zoeken. Uiteraard zijn de flitspalen zo ingericht dat alleen de voorkant van het voertuig wordt gecontroleerd en motoren dus zijn vrij gewaard van elke mogelijke overtreding. Dit omdat er uiteraard ook geen wegenpolitie aanwezig is om je tot stoppen te dwingen.

Er moesten echter wel een aantal concessies gedaan worden om overige weggebruikers niet de indruk te geven dat de motorrijder wordt voorgetrokken. Zo wordt het verboden om als motorrijder de highway te betreden en bij een ongeluk is de motorrijder altijd de schuldige. Aangezien de Koreanen rijden alsof het elke dag zondag is, hoef je je niet al teveel zorgen te maken dat je in aanraking komt met een Koreaan zonder dat het ook daadwerkelijk je eigen schuld is. Wat de highways betreft, dat is een regel waar op gecontroleerd wordt door een flitspaal die alleen de voorkant van de machine op de foto zet. Aangezien de slagbomen maar de helft van de weghelft bedekken is het eenvoudig er langsheen te glippen en de toeters en bellen die afgaan bij het niet betalen bij het verlaten van de tolweg, zijn eenvoudig te negeren door een bruuske beweging aan de gashendel. Door diverse motorrijders wordt me daarnaast nog eens verzekerd dat het feit dat ik rondrijd als buitenlander genoeg is voor de politie om het bij een waarschuwing te laten.

Voordat ik echter kan gaan genieten van het magistrale werk van Ypodomí̱ moeten er eerst angstige momenten op de ferry van Vladivostok naar Donghae doorstaan worden. P1020393 Na een controle in het ruim op aanwezigheid van mijn motor en bagage blijkt mijn voertuig het enige in het ruim. Het blijkt later dat er niet veel mensen met eigen vervoer het land doorkruisen. Gerustgesteld struin ik door de ferry om te zien waar mijn slaapplaats is. Aangezien ik niet veel handbagage bij me heb, ga ik eerst rustig op het dek zitten alwaar een Koreaan mij voorziet van voedselbonnen. Naar later blijkt, ben ik de enige buitenlander die in het gezelschap van alleen maar Koreanen een Koreaanse maaltijd aan het nuttigen ben. Zuid-Korea met merken als Kia, Hyundai, LG en Samsung heeft nog steeds de functionaliteit van de vork niet opgepikt. Prutsend met stokjes werk ik verlekkerd mijn maaltijd weg. Heerlijk! Dit beloofd wat voor het eten in het land zelf!

Na de maaltijd word ik in de bar geintroduceerd met een andere Koreaanse traditie, karaoke! Professioneel wordt door jong en oud een heel repertoire aan Engelse en Koreaanse nummers afgewerkt. Zodra er na een Koreaanse introductie de handen ineens harder op elkaar gaan dan anders, ben ik toch wel benieuwd naar wat komen gaat. Mijn tafelgenoten vertellen me lachend dat het nu de beurt is aan de kapitein en zijn saxofoon. “De kapitein?” is mijn eerste reactie. “Wie bestuurt de boot nu dan? Mijn hele hebben en houden staat hieronder in het ruim.” Na 24 uur komt de boot veilig aan in Donghae en na een paar uur sta ik met motor en al op het vaste land van Zuid Korea.

Aangezien ik geen idee heb waar ik heen moet, besluit ik eerst maar eens in de dichtsbijzijnde stad op zoek te gaan naar een wegenkaart. IMG-20150730-WA0004 Uiteraard hebben ze alleen een wegenkaart in het Zuid-Koreaans. Een hele boel vreemde tekens vormen samen de naam van een stad. Het kost me dan ook een aantal minuten voordat ik aan de legenda zie dat ik de kaart op de kop heb.

Voordat ik daadwerkelijk het binnenland in ga, drijft de hitte me eerst naar het strand. Na een duik in de zee gaat de tocht het binnenland in. Al snel word ik geconfronteerd met het resultaat van het werk van Ypodomí̱. De ene bocht na de andere volgt in een setting van groene wouden. Het valt me op dat het overduidelijk geen Rusland is, waar ik altijd wel een mogelijkheid vond om het bos in te sturen om de tent op te zetten. Na een uurtje rijden zonder veel kampeerpotentieel, zie ik tussen de bochten door een huisje van waaruit eten geserveerd lijkt te worden. Zodra ik stop staat er al een Zuid-Koreaanse familie om me heen. P1020405Enthousiast, lachend en vol ongeloof willen ze met me op de foto. Tijdens de fotosessie breidt het gezelschap zich uit met twee Harley rijders. Harley rijders blijken hier geen uitzondering. Sterker nog, de helft van de motorrijderspopulatie blijkt een Harley te bezitten. Na een maaltijd van kimchi, noodles en allerlei andere overheerlijke ondefinieerbaarheden stuur ik de motor weer de weg op.

Zodra de schemer dreigt in te vallen besluit ik de supermarkt in een dorpje te bezoeken voor water en nog wat versnaperingen alvorens een slaapplek te gaan zoeken. P1020414 Zodra ik de supermarkt uit loop staat er iemand bij mijn motor te wachten. Na de gebruikelijke fotosessie word ik uitgenodigd voor een barbeque. Mijn tent kan ik daar op het terrein opzetten, dus mijn speurtocht voor een slaappek eindigt al snel. Voordat ik echter aan slapen kan denken volgt eerst een goede barbeque en word ik geintroduceerd met suju, de Koreaanse versie van wodka.

De volgende dag gaat de rit verder naar Seoul alwaar mijn motor wat onderhoud behoeft. Via horizons unlimited ben ik in contact gekomen met Sangjoon. Als ik hem ontmoet in Seoul heeft hij een aantal goede routetips en geeft hij me een adres waar ik mijn onderhoud kan doen. Aangezien ik in Seoul in Itaewon verblijf, een internationaal uitgaansgebied, hoef ik me hier niet te vervelen. De bars worden afgewisseld met restaurants en nachtclubs. Na een aantal avonden van vertier en na een onderhoudsbeurt voor de Yamaha is het tijd om Zuid-Korea echt te gaan verkennen.

Een van de toeristische trekpleisters is de demilitaire zone tussen Noord en Zuid-Korea. Zodra ik met de motor aankom bij de grens, kijken de bewakers mij verbaast aan.
“Wat kom je hier doen?”.
“Even een kijkje nemen bij de grens.”
“Onmogelijk, de grens is gesloten voor niet militairen.”
Alleen te dure georganiseerde busreizen blijken mogelijk te zijn richting de DMZ. Ik besluit om via het noorden naar het oosten te rijden. P1020425 Dankzij diverse tips van Koreaanse rijders rijd ik via de mooiste weggetjes richting het oosten. Overal in het noorden zie je langs de wegen grote stenen, die met behulp van explosieven de weg kunnen versperren voor het Noord-Koreaanse leger. Dat is ook meteen het enige dat ik meekrijg van de spanningen tussen beide landen.

Aangezien de Koreanen verzot zijn op hiken en kamperen zijn er overal kampeerplekken ingericht. Een van de voordelen is dat je niet zo heel lang hoeft te zoeken naar een plek. Het nadeel is echter dat je soms moet betalen. Aangezien ik dat niet gewend ben en uiteraard een Nederlander ben, is de lol daar al snel vanaf. IMGP1192 Aangezien ik het gevraagde bedrag niet in mijn portemonnee heb, gaat de man akkoord met 8 euro aan Koreaans geld en wat papierwerk uit de stans die de man blijkbaar interessant vindt. De lol van een camping daalt helemaal naar het vriespunt als blijkt dat ze ook op een camping karaoke niet schuwen. Precies voor mijn tent parkeert een speciale karaokebus alwaar de hele avond campinggasten een nummertje komen zingen.

Rijdend over de kleinere weggetjes besluit ik om de volgende dag ergens achteraf mijn tent op te zetten. De weggetjes gaan over van asfalt naar zand, meestal een goed teken voor de aanwezigheid van een rustig plekje voor de tent. Al snel wordt de gedachte van een rustige kampeerplek verstoord……een slang! Midden op het pad verspert een zwarte slang mij de doorgang. Weinig tot geen kennis van slangen blijf ik de slang maar gewoon aanstaren. Mijn “stoere” blik blijkt genoeg om de slang te doen besluiten om het pad te verlaten. Een aantal bochten verderop vind ik een net gerooide akker. Voor het gemak vergeet ik de confrontatie met de slang en besluit dat dit een ideale plek is om de nacht door te brengen.

IMGP1247

De volgende dag is de zee mijn douche en de supermarkt mijn ontbijt. Als ik voor de supermarkt mijn kaart uitklap krijg ik al snel de kijkers op mijn hand en word ik overladen met ijs en frisdrank. Volgens een van de Koreanen is er in de buurt wel een Engelse versie van de kaart te verkrijgen en hij gaat op pad om te zoeken of hij een andere kaart kan vinden. P1020434Helaas blijkt dat na het bezoeken van drie winkels niet het geval en komt hij in plaats van met een kaart met ijs terug. Weer voorzien van een gratis ontbijt ga ik de weg weer op en op zoek naar een plek voor de nacht in de buurt waar ik een afspraak heb met een aantal Koreaanse motorrijders om naar de Koreaanse Globeriders meeting toe te rijden.