Verder naar het zuiden!

Na een servicebeurt voor de Yamaha en een fotoshoot na afloop, is het tijd om Colombia te gaan verlaten. Het idee is nog steeds om naar het zuiden van Argentinië te rijden. Aangezien de winter daar in juni zal losbarsten, is het tijd om weer wat kilometers te gaan maken in zuidelijke richting.

De motor wordt bepakt en de motorkleding wordt aangetogen. De servicebeurt doet de motor blijkbaar goed, want al snel kom ik aan in Ipiales; een stadje vlakbij de grens met Ecuador. IMGP2356 Aangezien ik grensovergangen het liefst ‘s ochtends aan ga, besluit ik om maar in Ipiales te verblijven en een bezoekje te brengen aan een nabijgelegen kathedraal. Her en der staat de kathedraal aangeprezen, dus het zal dan ook wel iets bijzonders zijn. Zodra ik in de bewuste plaats kom, zie ik in de vallei de kathedraal al liggen. Toch altijd weer verbijsterend hoe ze vroeger zo’n constructie, zonder al het materieel van tegenwoordig, neer konden zetten.

Na een snelle blik op en in de kathedraal, ga ik in Ipiales op zoek naar een hotel. Ik parkeer mijn motor voor het eerste hotel dat ik zie. Het hotel valt niet binnen mijn prijscategorie en aangezien ik nog tijd zat heb in de middag, besluit ik om naar een goedkoper hotel op zoek te gaan. Verderop zie ik een ander hotel en loop die richting op.

“Ben je wel goed wijs?! Je kan je motor hier niet zo laten staan!”

Twee mannen komen schreeuwend op me afgerend. Niet onder de indruk dat er een parkeerverbod geldt, vraag ik maar waarom hij daar niet mag staan.

“Het stikt hier van de dieven! Ze roven hier alles van je motor af!”

Al snel vind ik een goedkoper hotel met een afgesloten parkeergelegenheid voor mijn motor. Na het stof en de roet van mijn hoofd te hebben gewassen is het tijd voor wat eten. Het centrale plein blijkt om de hoek te liggen van het hotel. Het leger en de politie lijken het plein hier te bezetten. In geen enkele stad in Colombia heb ik tot nu toe zo’n dichtheid aan gezagvoerders gezien. Het is zelfs zo erg, dat ik ‘s avonds toestemming moet vragen om de straat van mijn hotel in te mogen lopen.

Het lijkt niet druk bij de grenspost, dus ik vermoed dat de grensovergang geen uren zal duren. Niets blijkt echter minder waar. Waar het nog allemaal voorspoedig lijkt te gaan, kom ik voor het toelaten van mijn motor terecht bij een digibeet achter een computer. Dankzij de zwaartekracht zie ik af en toe nog een vinger op het toetsenbord belanden. Het blijft echter de vraag of de bedoelde letter wel wordt aangeslagen. Na elke invulling van een tekstblok wordt er dan ook om bevestiging gevraagd.

“Hoendeboon?”

De man heeft mijn paspoort voor z’n neus waar toch duidelijk ‘Hoenderboom’ in staat. Toch heeft mijn bevesting tot gevolg dat er naar een volgend tekstblok wordt gegaan. Nadat ik de man heb uitgelegd hoe foto’s te verkleinen zijn en nadat ik hem er op wijs dat hij de foto’s dan wel moet opslaan en niet gewoon moet wegklikken, kan ik eindelijk Ecuador betreden.

Na een uur verwijderd te zijn van de grens is het tijd voor een goed kopje koffie met bijbehorende versnapering. Op zoek naar een geschikte locatie voor mijn dagelijkse brandstof kom ik er al snel achter dat het hier overduidelijk geen Colombia is. In tegenstelling tot Colombia, waar in elk dorpje verschillende ‘panaderias’ te vinden zijn, waar ze de beste koffie schenken voor nog geen 20 eurocent, lijkt hier in Ecuador geen koffie te vinden. Eindelijk krijg ik dan een positief geluid te horen en wordt de instant koffie voor mijn neus op tafel gezet. Het gemis van Colombia komt al snel!

Aangezien ik wat tempo wil maken richting het zuiden, besluit ik het eerste stuk door Ecuador over de Pan-American Highway te gaan rijden. IMGP2410 Door de staat van de weg kan het tempo er flink op. Het voldane gevoel over de afgelegde afstand veranderd al snel in mineur als de eerste regendruppels op mijn helm vallen. De temperatuur daalt en het ziet er niet naar uit dat het beter gaat worden. Het motorpak en de laarzen zorgen er gelukkig voor dat ik droog blijf. P1020693 Om ook mijn bezittingen droog te houden, stop ik in een dorpje om te controleren of mijn paspoort en mijn elektronische apparatuur waterdicht zijn opgeborgen. Terwijl ik bezig ben, drukt een vrouw een stuk vlees in mijn handen. Ik kijk achterom en zie een half varken hangen. Het lijkt erop dat ik een van de verdwenen puzzelstukjes in mijn handen houd.

Ondanks de regen is er nog niet direct de behoefte om van de weg af te gaan en een hotel te zoeken. Totdat…

‘Splash!’

Ik zie ineens een muur van water op me afkomen. Met volle snelheid is een taxi door een mega plas met water gereden en het lijkt erop dat al het water zich lijkt te verplaatsen in mijn richting. Na het onvermijdelijke contact voel ik het water naar binnensijpelen en langzaam mijn shirt en boxershort doordrenken. Tijd voor een hotel en een hete douche.

Een hotel lijkt niet het probleem, maar die hete douche kan je hier vergeten. In Colombia was het voornamelijk warm, dus daar was het gemis van een hete douche niet zo groot, maar als je verkleumt bent door de regen en de wind is het toch wat anders. Trillend van de kou na een koude douche ga ik eerst een uur in bed liggen om op te warmen alvorens op zoek te gaan naar eten.

Ondanks de regen gaat de rit door Ecuador erg voorspoedig. Ik besluit dan ook om voor het laatste deel door Ecuador van de Pan-American Highway af te wijken. IMGP2448 Er loopt een kleiner weggetje richting de grens met Peru. Deze weg blijkt al snel van een compleet andere kwaliteit. Om elke bocht moet je uitkijken voor een eventueel obstakel. De snelheid ligt dan ook duidelijk een heel stuk lager. Naast de verandering van wegkwaliteit, veranderd ook langzaam de omgeving.

De weg blijkt door de Amazone van Ecuador te lopen. De weg die al van enigszins dubieuze kwaliteit was, verandert langzaam in een modderbende.

IMGP2440

In de verte zie ik een wolk van mist op me af komen. Als overmaat van ramp begint het ook nog eens zachtjes te regenen. IMGP2485 Op momenten wanneer het droog is en de mist is opgetrokken, is het uitzicht op de overweldigende natuur zo indrukwekkend, dat het natte pak mij niet echt kan deren. Al slippend rijd ik langs afgronden en rijd ik door de stroompjes die de regen over de weg doet lopen. Voldaan kom ik de volgende dag aan bij de grens met Peru.

De grensovergang van Ecuador naar Peru is de meest gemoedelijke tot nu. Zodra ik de motor bij de slagboom neerzet word ik doorverwezen naar het juiste kantoor. Aangezien het een kleine grensovergang betreft, ben ik meteen aan de beurt en wordt er alle tijd voor me genomen.

“Wat voor een bier hebben jullie in Nederland?”

Aangezien grensbeambten normaal nogal ongeïnteresseerd zijn en de grensprocedures een vermoeide saaie gebeurtenis, ben ik nogal verbaasd over deze vraag.

“Uhm….Heineken.”
“Aaaaah natuurlijk! En wat nog meer? ”
“Grolsch, Amstel……”
“En wat is beter bier? Belgisch of Duits?”

Het gesprek gaat nog even zo door en na wat papierwerk word ik doorverwezen naar het volgende kantoor. Ook hier word ik vriendelijk ontvangen en gaat de man aan de slag met het papierwerk voor de motor. Dit duurt net zo lang, totdat de man een tweetal jonge dames spot bij de slagboom. Niet dat de man hier bemoeienis mee heeft, aangezien hij over voertuigen gaat en de dames te voet zijn, maar toch laat hij mijn papierwerk voor wat het is en gaat naar buiten. Dit onder de vermelding dat hij eerst de dames moet vergezellen. Na zo’n tien minuten geloof ik het wel en besluit in het nabijgelegen restaurant wat te gaan eten. Uiteindelijk lijkt deze grensovergang net zolang te duren als een ‘normale’ grensovergang, alleen is er een heel stuk minder getrek en gedoe.

Een nieuw land kan betreden worden: Peru! De wegen lijken in ieder geval veranderd te zijn van modder naar goed asfalt en de regen is vervangen voor zonneschijn.

4 thoughts on “Verder naar het zuiden!”

    1. Een TDM! Verstandig bij Yamaha gebleven dus ;)! Veel rijplezier……..ik hoorde dat het weer al aangenaam is in Nederland?

    1. Ja ik ga via Chili. Sterker nog……….ben nu in Santiago de Chili. Morgen daal ik verder af naar het zuiden in Chili en vervolgens ga ik Argentinië in op weg naar Ushuiua. Is nog zo’n twee a drie weken rijden. Moet voor de winter lukken dus.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *